Agnes og Friðrik

Aftblés norðanvindur janúarmorgun Er Agnes og Friðrik lögðu af stað Kaldur stóð bændaskarinn, þeim var borkun Skelfdir horfðu á Axarinnar blað Nathans bróðir bítur biskuhatri Hönd Friðriks köld sem hann á Presturinn kvíslar ljúkum þessu ævísnaðri Efðmi en svarthrottinn megi sjá Friðrik fölur stóð upp í vindinn Orð prestsins fjellufrostna gjörðu á Bændur stundu stór er syndin Er Friðrik lagði höfuð sitt stolti í ná Tryggt að vopna Agnes frá sér barði Er höfuð Friðriks búkunum rúllaði frá Blóðhlautin augu slefur vítum hennar nagði Brú sinn syðja skarðs varði svo hringrátt strá Breiðaborgsprestur með konungs napp sý hendi Skipaði Agnes að standa en Agnes lá Yfirvald Blöndal böðlinum brennivín sendi Til að bæja efanum sálu hans frá Tjalandi eins og smábarna dauðans varði Með afblýtti létu hana krjúpafóttur hann sjá Blöndal keikur stóð á hestagarði Og öskraði bændur lítið upp þið skuluð báðir sjá Nathans bróðir allan sinn styrk í högginn lagði Blóð og þvag slеttist frá sínum hál Bændaskarinn stundi þungt egn í þеtta sín þakvið Þegar höfuð þeirra á stöngum fór utar kjá